همه‌چیز از یک پروژه‌ی ساده‌ی دانشگاهی شروع شد؛ زمانی که یکی از طراحی‌هایم را انتخاب کردم تا برای نخستین‌بار مجسمه‌اش را بسازم. لمس گل، شکل‌دادن به آن، و روبه‌روشدن با مقاومتی که ماده در برابر دست دارد، تجربه‌ای تازه و عمیق بود؛ تجربه‌ای که مسیر من را از سطح کاغذ به جهان حجم کشاند.

از آن روز تا امروز، مجسمه‌سازی برای من تنها ساختن یک فرم نیست؛ تلاشی است برای جان‌بخشیدن به احساس، برای تبدیل سکوت به حجم، و برای ساختن پلی میان مخاطب و حس‌های فراموش‌شده‌اش.
هر اثر، روایتی است از درون انسان؛ از خاطره، تنهایی، رؤیا، زخم، زیبایی و آن لحظه‌هایی که در کلام نمی‌گنجند.